Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε

Για αυτά που με πολύ κόπο και ακόμα περισσότερο πόνο ανακάλυψα και πάντα θα συνεχίζω να ανακαλύπτω μέσα μου, τις δικές μου αρχές, τις προσωπικές μου αξίες, την δικιά μου αίσθηση για το κοινό καλό, τον δικό μου τρόπο να αισθάνομαι την αξία του να ζω, καμία ταμπέλα και κανένα χαρακτηρισμό δε μου αρέσει να βάλω. Είμαι "εγώ" με τα ελλατώματά μου και με τις αρετές μου. Καμία Παλλάδα Αθηνά και καμία Μητέρα του Θεού δε νοιώθω για μάνα της ψυχής μου. Αν μου κάνει μπορώ να συμφωνώ και αν  μου κάνει μπορώ να διαφωνώ και με τις δύο. Αυτό που είμαι όμως , είμαι "εγώ" και αν χρειαστεί ποτέ να λογοδοτήσω , μόνο στο δικαστήριο της ψυχής μου θα έχω να το κάνω.
Γιά τα αυτονόητα, αυτά που ακόμα από μωρό καταλαβαίνει ο άνθρωπος πως αξίζουν τον κόπο και τον πόνο να τα έχεις στη ζωή, δε χρειάζεται κανένα φωτεινό αστέρι να τα υποδείξει. Η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία, ή κατανόηση, η προσπάθεια για το κοινό καλό, δεν έχουν ανάγκη από εφευρέτες ούτε από προστάτες.
Όποιος προσπαθήσει να τα κάνει δικές του ανακαλύψεις, ή πονηρό σκοπό έχει, ή αυτός είναι ο μόνος τρόπος να νοιώσει άξιος να ζεί, αφού με τίποτα δεν είναι άξιος να τα ζήσει.
Θλιβερή μέρα η σημερινή. Όλοι στα γόνατα με το τάμα στο χέρι παρακαλάνε για το δικό τους ρουσφέτι τη μάνα του Θεού. Αύριο πάλι με την ψήφο στο χέρι θα παρακαλάνε τον βουλευτή για μιά θέση στο δημόσιο και με το φακελάκι στο χέρι τον γιατρό για μιά θέση στο νοσοκομείο.

Θεά του πολέμου η Αθηνά και προστάτις των αδικημένων η Μαρία. Καθοδηγήτριες και βοηθοί των στρατών του δικαίου και οι δύο.  Όμως όποιον στρατηγό και να έχεις με στρατιώτες γονατιστούς , μάχη δεν κερδίζεις ποτέ.
Οι αρετές είναι η ίδια η φύση του ανθρώπου αλλά πρέπει να σταθείς όρθιος για να τις ανακαλύψεις.