Ο καλός, ο κακός και ο δύστυχος

"1ο 
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ 
 ΦΕΣΤΙΒΑΛ"

"Να 
κερδίσουμε 
την 
αλληλεγγύη" 

"Να 
απελάσουμε 
τον 
φόβο"








Ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα "traits", όπως π.χ. εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ., προκειμένου να αναγάγει μια ομάδα αντίστοιχα (κοινωνικη, φυλέτικη, θρησκευτικη), ως υπέρμετρη όλων.

Αλληλεγγύη : το ηθικό καθήκον, η υποχρέωση που έχουν τα μέλη μιας ομάδας να αλληλοϋποστηρίζονται και να αλληλοβοηθούνται.

Φόβος : βασικό συναίσθημα του ανθρώπου που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής.

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΣ = ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗ + ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ

Παρακαλώ, όποιος εμπνεύστηκε αυτή την εκδήλωση, να μου αποδείξει πώς συνδέονται οι δογματικές αντιλήψεις με τις ενέργειες της ψυχής. 

Να μου πεί από πότε ο χαρακτήτας του ανθρώπου συνδέεται με τα πιστεύω του. 

Από πότε δηλαδή κάποιος που είναι εσωστρεφής είναι και ρατσιστής και από πότε κάποιος που δεν ειναι ρατσιστής είναι απαραίτητα αλληλέγγυος με όλους.

Να με βοηθήσει αποδεικτικά να καταλάβω με ποιό τρόπο εγώ που μου αρέσει να βλέπω τον κάθε άνθρωπο (ανεξαρτήτως χαρακτηριστικών) σαν κάτι ξεχωριστό και ανάλογα κρίνοντας να μπορώ να τον βοηθήσω ή να τον θέλω για παρέα, και που με τίποτα δε μου συμβαίνει αυτό με όλους τους ανθρώπους, γιατί λοιπόν εγω είμαι ρατσιστής.

Επειδή ούτε υπήρχε, ούτε υπάρχει, ούτε ποτε θα υπάρξει απόδειξη ότι ο χαρακτήρας του ανθρώπου συνδέεται με τις δογματικές του αντιλήψεις , του προτείνω να αποσυνδέσει το αντιδογματικό του φεστιβάλ απο τις χαρακτηρολογικές του ερμηνείες ή να το διοργανώσει από την αρχή με θέμα μόνο αυτές. Φεστιβάλ βέβαια για την αλληλεγγύη και την καλοσύνη γίνονται κατά χιλιάδες κάθε Κυριακή σε όλες τις εκκλησίες.

Αν λοιπόν ούτε η αποσύνδεση αυτή γίνει, θα τον κατηγορήσω ότι καθόλου δε νοιάζεται για τις μαλακισμένες δογματικές αντιλήψεις που αρρωσταίνουν τον πλανήτη  απλά οργώνει για να σπείρει την δικιά του δογματική παπαριά, χρησιμοποιώντας όπως πολύ συχνά κάνει και η εξουσία  τα αυαίσθητα συναισθήματα των ανθρώπων και την ανάγκη τους να δείχνουνε καλοί.

Η μέθοδος είναι ίδια :

Μαζί τα φάγαμε και από φιλότιμο μαζί θα τα πληρώσουμε.

Μαζί τους βομβαρδίσαμε και από καλοσύνη μαζί θα τους βοηθήσουμε.

Εγώ δηλώνω ρητά ότι δεν έφαγα μία και δεν πληρώνω μία.

Που δεν τουμπάρει ο κόσμος προς το καλύτερο, δε φταίνε αυτοί που θέλουν να τον κρατήσουν χειρότερο, αλλά αυτοί που θέλουν να τον προσαρμόσουν στη δικιά τους ηθική.