Τα παράγωγα - A true story

Το προηγούμενο Σάββατο, ηρθε απο το σπίτι η φίλη μου, η Αντωνία. Δεν την είδα πολύ στα καλά της και  μου είπε οτι είχε τσακωθεί με τον δικό της, τον Σταμάτη, και είχανε να μιλήσουνε καμιά εικοσαριά μέρες. 
Με τον Σταμάτη ήτανε περίπου δυό χρόνια μαζί και γενικά όσες φορές τους είχα δει, έδειχναν να είναι όλα μέλι γάλα. Αυτός είχε και κάποια φραγκάκια παραπάνω απο το συνηθισμένο και χαιρόμουνα γιά τη φιλενάδα μου γιατί ήταν καλό παιδί και άξιζε να παιρνάει καλά.  
O Σταμάτης δεν έδειχνε για τύπος που έχει λεφτά αλλά από κουβέντες που είχα κάνει μαζί του είχα υποψιαστεί ότι  ίσως και να ήταν ένας απο τους 60.000 Έλληνες, που όπως λέει και ένας άλλος φίλος μου που ασχολείται μ' αυτά, η κινητή και η ακίνητη περιουσία τους ξεπερνά το 1 τρις. 
Είχε δύο κατασκευαστικές  δημοσίων έργων, είχε τις μετοχές του, μια υπεράκτια, αρκετές καταθέσεις, ακινητάκια, μετρητούλι και τα σχετικά, αλλά πολύ περισσότερο τα τελευταία 25 χρόνια είχε  τις καλύτερες γνωριμίες της αγοράς και τις πιο οφέλιμες  και εξηγημένες προσβάσεις στην εκάστοτε πολιτική σκηνή. 
Ο Σταμάτης μπορούσε να σου μιλάει με άνεση για πρώην βουλευτές, για νυν υπουργούς, για πρωθυπουργούς, για ξένους παράγοντες, γιά ντόπιους πράκτορες και ήταν σα να μιλάω εγώ για τον κολητό μου τον Βαγγέλα. "Αυτά τα λέω επειδή τα έχω ζήσει", έλεγε κάθε φορά, "όχι επειδή τα έχω ακούσει". Ο ίδιος, όσες φορές τον  πείραζα τι θα τα κάνει τόσα λεφτά, απαντούσε κουνώντας το κεφάλι χαμογελαστός. "Καλά τι νομίζεις οτι είμαι εγώ ; μεροκαματιάρης είμαι. Μη νομίζεις ...ένας απλός μεροκαματιάρης." Κάποιες μέρες βέβαια αυτό το μεροκάματο χτύπαγε κόκκινα και έφτανε και πενήντα και εκατό χιλιαρικάκια αν καθόταν καλά τα ταμπλό. Φαίνεται όμως ότι είχε δει σε άλλους πολύ μαγαλύτερα μεροκάματα και θεωρούσε τον εαυτό του ψιλικαντζή.

Λίγο απο 'δώ λίγο απο 'κεί, η Αντωνία αποφάσισε να μου πεί τι είχε γίνει μεταξύ τους. Έχω νοιώσει πολύ προσβεβλημένη, μου είπε  και δε ξέρω αν θα είμαι πάλι με αυτόν τον ανθρωπο. Έγώ βέβαια άμα ακούω τέτοια μεγάλα λόγια συνήθως δε δίνω καμία σημασία, αλλά επειδή την είδα τόσο χάλια την άφησα να συνεχίσει.

Του είχε ζητήσει να κουβεντιάσουνε με θέμα τις φετινές διακοπές.  Η απάντηση του Σταμάτη δεν της άφησε κανένα περιθώριο: "αυτό το καλοκαίρι δεν έχει διακοπές", της είπε, "αυτό το καλοκαίρι ασχολούμαστε με παράγωγα" και της τέλειωσε την κουβέντα εκεί. Παλάβωσε η κακομοίρα η Αντωνία και της ήρθε ουρανοκατέβατο. Την είχε γράψει και την είχε ξεγράψει κανονικά για τα παράγωγα. Αυτά που μπορεί κανείς να ποντάρει αν θα ρεστάρουμε, πότε θα ρεστάρουμε, αν θα είναι λίγο, αν θα είναι πολύ, αν θα μας πάρει ξώφαλτσα, αν θα μας αφήσει στον τόπο, αν θα μας αφήσει αναπηρία μόνιμη ή γιά πόσο καιρό.
Τελικά δέ μπόρεσα να συγκρατηθώ και με πιάσανε γέλια.  Να πας να βρείς την γυναίκα του κολητού του Σταμάτη, του Αντωνάκη, της είπα, να κλάψετε μαζί. Και ο Αντωνάκης το ίδιο  δήλωσε προχτές στα κανάλια:  "φέτος δεν έχει διακοπές".

Κανένας απο αυτούς δε θα πάει διακοπές φέτος. Ούτε ο Σταμάτης, ούτε ο κολητός του ο Αντωνάκης, ούτε ο Γιωργάκης, ούτε ο Ζαν Κλοντ, ούτε ο άλλος Ζαν Κλοντ, ούτε ο Ολι, ούτε η Κριστίν ...κανένας. Μόνο εγώ και ο κολητός μου ο Βαγγέλας έχουμε κανονίσει να πάμε τέσσερις μέρες στο Αστρος Κυνουρίας.

Βαγγέλα φοβάμαι ότι δε θα μας κατεβούνε ποτέ απο την πλάτη οι κερατάδες. Τους βλέπεις ρε Βαγγέλα ; Για να πετύχουν το σκοπό τους και να κονομήσουνε περισσότερα δεν ησυχάζουν στιγμή.  Πέρα δώθε όλη την ώρα.  Ξεγράφουνε διακοπές, ξεγράφουνε γκόμενες, ξεγράφουνε γυναίκες, παιδιά, ξεχνάνε όλους και τα πάντα. Σκυλιά μαύρα γίνονται και τα χαλαλίζουνε όλα.  Μακάρι να είχαμε δέκα τέτοιους ρε Βαγγέλα. 

Θα γυρίζαμε απο το τετραήμερο χαλαρά, θα περνάγαμε και τον δεκαπενταύγουστο εντατικά πιό χαλαρά, άντε να ανοίξουν και τα σχολεία και από Οκτώβρη θα τους βρίσκαμε πάλι εδώ.

Και τώρα Βαγγέλα από Οκτώβρη, αυτούς πάλι εδώ θα τους βρούμε, αλλά  από την πλάτη, θα μας έχουν στογγυλοκάτσει στο κεφάλι και τότε Βαγγελάρα μου ο Θεός να βάλει το χέρι του και Παναγιά μου βόηθα γιατί δε μας βλέπω και τόσο καλά.

Υ.Γ   Η ιστορία είναι αληθινή και η Αντωνία με τον Σταμάτη είναι υπαρκτά πρόσωπα και μόνο τα ονόματά τους έχουν αλλάξει. Ο Ευάγγελος και εγώ είμαστε υπαρκτά πρόσωπα επίσης αλλά δεν ξέρω γιά πόσο ακόμα.