Η φιλενάδα μου η Χριστίνα με πολύ καμάρι μου έδειχνε πριν λίγες μέρες τα ολοκαίνουργια πέδιλά της και ξέροντας πως πολλά βράδια ξενυχτάω από μεράκι, σαν χόμπυ δηλαδή, ράβοντας δέρματα και κολώντας σόλες για να φτιάξω παπούτσια με ρώτησε για να με πειράξει: Τί παραπάνω θα είχαν αν μου τα είχες φτιάξει εσύ ; θα ήταν πιό γερά ; Οχι της απάντησα. Τα χέρια μου δε ράβουν πιό γερά από τις μηχανές. Θα ήταν πιό γυαλιστερά ; Ούτε οι μπογιές μου είναι τόσο καλές όσο του εργοστασίου. Θα ήταν πιο φτηνά ; συνέχισε να ρωτάει . Σίγουρα όχι της είπα. Θα χρειαζόμουνα αρκετές ημέρες για να τα ετοιμάσω και αν στα πουλούσα θα πλήρωνες τον κόπο μου πολύ πιο ακριβά. Μήπως θα ήταν πιο μοδάτα ; δεν ήμουνα σίγουρος ούτε και γι΄αυτό. Τότε γιατί να τα προτιμούσα από αυτά που έχω τώρα ; με ρώτησε για τελευταία φορά γεμάτη θρίαμβο. Γιατι θα ήταν όπως ακριβώς θα τα είχες φανταστεί, της απάντησα. Έχεις φανταστεί ποτέ πως θα σου άρεσε να είναι ένα ζευγάρι παπούτσια ; Με κοίταξε και το σκέφτηκε γιά λίγο. Άστο ... καλλίτερα να διαλέγω απο τις βιτρίνες, μου είπε και γελάσαμε μαζί. Από το να φανταστεί, σίγουρα της ήταν πιο εύκολο να διαλέξει απο τα έτοιμα.
Τελικά, εκτός απο την τσέπη, μα βάλανε χοντρό χέρι και στη φαντασία και αυτό είναι μεγαλύτερο κακό. Πάρτε παπούτσια, πάρτε ρούχα, πάρτε αυτοκίνητα, πάρτε ό,τι θέλετε, φωνάζουν στις διαφημίσεις... διαλέξτε ό,τι θέλετε, αρκεί να μη φανταστείτε αυτό που σας αρέσει.
Ορίστε θεωρίες, διαλέξτε όποια θέλετε αρκεί να μη φανταστείτε κάποια που να σας αρέσει.
Πάρτε κόμματα, πάρτε αρχηγούς, πάρτε ελευθερίες, πάρτε νόμους και δικαιώματα, πάρτε ευτυχίες, διαλέξτε ό,τι θέλετε αρκεί να μη προσπαθήσετε να φανταστείτε αυτό που πραγματικά σας ευχαριστεί και σας αρέσει.
Αν ξυπνήσει η φαντασία και φτιάξει αυτό που της αρέσει, θα γίνουν όλα την άλλη μέρα.
Οπως με τα παπούτσια ...περνάνε ολόκληρες νύχτες μέχρι να καταλάβει ο νους τι του αρέσει και να βγάλει το σχέδιο.
Μετά, το χέρι πάει μόνο του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου